Część VII obejmuje: Orioniści Zielenicach. Ks. Witold Sobierajski. Ksiądz Józef Józefiak. Obraz Matki Bożej Zielenickiej.
Orioniści w Zielenicach. W latach sześćdziesiątych XX, w sanktuarium Maryjne w Zielenicach podupadło. Niszczejący kościół w Zielnicach miał miejsce przede wszystkim za ks. Witolda Sobierajski, który był proboszczem w Zielenicach w latach 1962 – 1972. Pierwszym proboszczem ze zgromadzenia księży orionistów, który przybył do Zielenic był ks. Józef Józefiak. Stało się to na prośbę Jana Molga u Prymasa Stefana Wyszyńskiego. Inicjatorem objęcia zielenickiej parafii przez księży orionistów był mistrz malarstwa Jan Molga, który przyjaźnił się Sługą Bożym Księdzem Kardynałem Stefanem Wyszyńskim, Prymasem Tysiąclecia. Jan Molga (1917-2001), pochodził z bardzo biednej podkrakowskiej z miejscowości Janikowice, parafia Zielenice. Często był gościem bp. Bronisława Dąbrowskiego u Księży Orionistów. Widząc podupadające sanktuarium w Zielenicach prosił Kardynałem Stefanem Wyszyńskim o przejęcie parafii w Zielenicach przez księży Orionistów. Tak też stało się w 1972 r. kiedy to ksiądz diecezjalny Witold Sobierajski, opuszcza Zielenice, a duszpasterstwo przejmują orioniści, którzy sprawują pieczę do 2007 r.
Ks. Witold Sobierajski. Urodził się 13 grudnia 1929 roku w Górach Świętokrzyskich w Zagnańsku koło Kielc. Ostatnie lata swojego życia spędził w Domu Księży Emerytów w Kielcach, gdzie 14 grudnia 2015 r. zmarł. Oprócz posługi kapłańskiej zajmował się myślistwem. Wykonując zwód myśliwego zajmował w Kołach Łowieckich przywódcze stanowiska. Jako myśliwy narażał się na krytykę wielu duchownych, a przede wszystkim parafian w Zielenicach i w Nowym Brzesku, gdzie został przeniesiony decyzją biskupa. Strzelba czy też dubeltówka nie jest elementem liturgicznym. Kapłan powinien głosić Słowo Boże, a nie strzelać kulą lub śrutem pozbawiając życia biedne stworzenia. Myślistwo nie jest żadnym elementem i nie może być z form duszpasterstwa. Jego kolegami – myśliwymi – w owym czasie, byli ludzie z kręgów komunistycznych organów partyjnych, milicyjnych, wojskowych, państwowych, najczęściej nie mający wiele do czynienia z wiarą w Boga i z Kościołem. Takie zachowanie księdza Sobierajskiego powodowało, że wielu parafian oddalało od kościoła tak w parafii w Zielenicach, jak i w Nowym Brzesku. W dniu 28 maja 1962 r. objął wikariat w parafii Zielenice. W dniu 22 października 1963 r. został mianowany proboszczem tejże parafii. Proboszczem w Zielenicach był do 30 października 1972 r. W dniu 1 listopada został przeniesiony do parafii Nowe Brzesko. Zmarł 14 grudnia 2015 r. Jeden z kapłanów wspomnieniach napisał: (…) Kiedyś, w naszej młodości – czasy powojenne -gleba była urodzajniejsza, żywiąc jej mieszkańców wydawała także duchowe owoce: ludzi głęboko wierzących, licznych kapłanów i zakonnic. Teraz jakby znowu wyjałowiała, krzakami zarasta, puszcza odbiera swoją własność zrabowaną jej przed wiekami. Wiara słabnie. Inne sprawy są ważniejsze? Ciało i jego potrzeby nad duchem górować zaczyna! Smutno! W końcowej fazie życia przykuty do łóżka ks. Sobierajski, pasywnie dokonywał żywota na tym padole. W Zielenicach występowały napięcia, z reguły krytyczne pomiędzy parafianami a proboszczem. Wysoko cenił sobie kuchnię. Zatrudniał na plebanii trzy kobiety: gospodyni na plebani, druga była pokojówką i trzecia do obrządku w pomieszczeniach gospodarczy. Ksiądz Józef Smulczyński wspomina: Plebania, siedziba ks. proboszcza Witolda Sobierajskiego… duchowni i świeccy, zawsze znajdowali serdeczne i gościnne przyjęcie nie czując się nigdy natrętami. Dobry nastrój wizyty był owocem radosnego i pogodnego klimatu panującego na plebanii, a klimat ten promieniował od obficie zastawionego – także dziczyzną – stołu. O dziczyźnie, która wędrowała na biskupie stoły wspomina wielu księży.
Ksiądz Józef Józefiak. Po odejściu z Zielenic ks. Sobierajskiego w 1972 r. ks. Józefiak energicznie przystąpił do prac: rozbudowy i odbudowy, a nade wszystko dzieł duchowych w parafii. Ogrom swej pracy i niespożytej energii włożył w odrestaurowanie kościoła i jego wyposażenia. Dokonują dobudowy zachodniej kruchty. Urzeczywistnił największą ideę – koronacji Obrazu w 1983 r. Poprzedziły ją m.in. misje koronacyjne, nawiedzanie kopii Cudownego obrazy Natki Bożej Częstochowskiej, pielgrzymki do Częstochowy, a także monografia o obrazie Matki Bożej Zielenickiej przygotowana we Włoszech. Uroczystej sumie 14 sierpnia 1983 r. podczas której dokonano intronizacji Obrazu, przewodniczyli ks. kard. Franciszek Macharski i ks. bp Stanisław Szymecki. Złożono wówczas liczne dary koronacyjne.
Obraz Matki Bożej Zielenickiej. W dniu 19 czerwca 1983 r. na obraz Matki Bożej Zielenickiej nałożone zostały złote korony. Koronacja miała miejsce na Jasnej Górze i była to pierwsza koronacja przez papieża Jana Pawła II w diecezji kieleckiej. Kopia obrazu Salus Populi Romani była czczona w kościele nowicjackim jezuitów w Krakowie. W 1613 r. została przewieziona do kościoła parafialnego w Zielenicach. Zapisano wówczas w parafialnych źródłach: Łaski zaczęły się sypać, a cuda dziać… W dniu 13 maja 1654 r. bp Piotr Gembicki wydał dekret uznający obraz Matki Bożej w Zielenicach za cudowny. Kult obrazu rozprzestrzeniał się bardzo szybko. Ponad 300 lat temu rozpoczęto prowadzenie Księgi Cudów, do której do dnia dzisiejszego wpisywane są laski Boże.
Zielenice – Sanktuarium Maryjne. Początki Zielenic sięgają pierwszej połowy XIV w. Pierwszy drewniany kościół wzniesiono pw. św. Mikołaja. W 1598 r. zapisano Zielenice nowicjatowi ojców Jezuitów z Krakowa. Jezuici byli tu do kasaty zakonu w 1773 r. W 1660 r. zbudowano nową drewnianą świątynię. W 1691 r. konsekrowano barokowy murowany kościół ufundowany przez cudownie uzdrowionego w 1681 r. Franciszka Szembeka. Świątynia powstała pw. Nawiedzenia NMP. W późniejszym okresie wezwanie zmieniono i obecnie kościół nosi tytuł Niepokalanego Poczęcia NMP. Ród Szembeków wykazywał się wielką troską o sanktuarium. Okres rozbiorów to ciężki czas dla Zielenic, ale już po odzyskaniu niepodległości kult maryjny odrodził się, a pielgrzymki przybywały z bardzo daleka. Pod koniec II wojny światowej kościół zbombardowano. Świątynię zbudowano na wzgórzu zwanym „Wzgórzem Opatrzności”. Budowla ma jedną trójprzęsłową nawę. Ołtarz główny jest barokowy
a ołtarze boczne rokokowe. Oprócz cudownego obrazu MB Zielenickiej w kościele znajduje się kilka innych cennych obrazów autorstwa Jana Molgi, pochodzącego z niedalekich Janikowic.
W XVII i XVIII w. Zielenice były bardzo znanym sanktuarium maryjnym. Pielgrzymowali tu ludzie z całej ówczesnej Rzeczpospolitej i z Europy.
W latach 1685 – 1691 budowa murowanego kościoła, fundacji Szembeka, jako wotum za odzyskanie zdrowie. Do 1773 r. sanktuarium opiekowali się jezuici. W latach 1979-2007 prowadzą księża Orioniści ze Zgromadzenia Zakonnego Księży Orionistów w Polsce. Od 2007 r. Jest to parafia diecezjalna diecezji kieleckiej. W 1983 r. -Koronacja Obrazu Matki Bożej Zielenickiej. Orioniści w latach 80. XX w. za ks. Józefa Józefiaka przeprowadzają restaurację kościoła i jego wyposażenia. Dokonują dobudowy zachodniej kruchty. W Roku 2000 postawiono Krzyż upamiętniający 2000 lat chrześcijaństwa w Polsce. W okresie 2001 – 2003, z inicjatywy ks. Stanisława Drajczyka wybudowano przy kościele Drogę Krzyżową na powierzchni 3,5 ha.
Matka Boża z Dzieciątkiem Jezus, zwana również Matka Boża Zielenicka.
W kościele parafialnym w Zielenicach pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w ołtarzu głównym umieszczony jest obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus. Matka Boża Zielenicka, ukazana jest w półpostaci z Dzieciątkiem na lewym ramieniu, prawą ręką dodatkowo przytrzymująca Syna. Ubrana jest w ciemny maforion. Mały Jezus, ubrany jest w długą, jasną koszulę, prawą rękę unosi ku górze w geście błogosławieństwa w lewej zaś trzyma książkę. Obraz został przywieziony do Zielenic w 1613 r. z Krakowa z nowicjatu ojców Jezuitów. Autor obrazu pozostaje nieznany. Obraz Matki Boskiej Zielenickiej, uznany za cudowny dekretem biskupim z 13.05.1654 r., powoduje, że od 1654r. Łaski zaczęły się sypać, a cuda dziać…
Obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus jest kopią rzymskiej ikony Salus Populi Romani, słynej ikonie Matki Bożej Śnieżnej z rzymskiej bazyliki Santa Maria Maggiore. Księga Cudów prowadzona jest tu nieprzerwanie od 1659 r. Papież Jan Paweł II koronował obraz Matki Bożej Zielenickiej papieskimi koronami 19.06.1983 r. na Jasnej Górze, powiedział: … Niech Maryja będzie z wami przez dalsze lata i pokolenia, przybliżając wam Chrystusa i Jego królestwo: królestwo łaski i prawdy, królestwo wiary, nadziei i miłości, królestwo życia wiecznego. Sanktuarium Maryjne i Drogę Krzyżową nawiedza kilkadziesiąt tysięcy rocznie pielgrzymów z kraju i zagranicy
Zbigniew Pałetko