W 1982 roku ukazała się praca pt. Sztuka Ziemi Krakowskiej, wspominająca monstrancję w Radziemicach. Autorzy wskazują na wybitne cechy zabytkowej monstrancji, bogactwem finezyjnej deko-racji o motywach architektonicznych. Monstrancje wieżyczkowe wykonywane były w środowisku małopolskim od schyłku XV w. do przez cale następne stulecie do XVII w. Przykładem monstrancji o zachowanej kompozycji wieżyczkowej do XVII w. jest monstrancja w Radziemicach. Zabytkowa monstrancja należy do najcenniejszych dzieł sztuki znajdująca się w kościele parafialnym w Radziemicach Jest to jedyne dzieło sztuki wymienione w syntetycznym opracowaniu dziejów sztuki na terenie Ziemi Krakowskiej. Radziemicka monstrancja wieżyczkowa posiada charakterystyczne cechy dwóch stylów: gotyckiego i renesansu. Kompozycja wieżyczkowa występowała do końca XVII wieku.
W roku 1983 dokonano opisu folwarku w Radziemicach, ze szczególnym uwzględnieniem ogrodu i drzewostanu . Dwór w 1950 roku uległ spaleniu. Pozostały ruiny, po których dziś nie ma śladu. Cegłę z ruin miejscowa ludność rozebrała do powtórnego wykorzystania. Na mapie topograficznej występuje alejkę wysadzoną drze-wami. W ogrodzie i na terenie folwarku rosło ponad 20 gatunków drzew owocowych i ozdobnych. W 1983 roku drzew o średnicy po-wyżej 30 cm, mierzonej na wysokości 150 cm rosło 135 szt. O średnicy 60 cm była jedna topola czarna i jedna topola włoska o średnicy 70 cm.
Tarnowska Pielgrzymka
Od 1983 roku przez terem parafii Radziemice przemierza Piesza Tarnowska Pielgrzymka na Jasną Górę. Pierwsza oficjalna pielgrzymka Tarnowska wyruszyła 17 sierpnia 1983 r. z Placu Katedralnego w Tarnowie do sanktuarium Matki Bożej na Jasnej Górze w Częstochowie. Wcześniej, w 1982 r. istniały w diecezji tarnowskiej pierwsze grupy, które dołączyły do Pielgrzymki Rzeszowskiej – było to przygotowanie i zalążek własnej pielgrzymki tarnowskiej. Każde-go roku pielgrzymce towarzyszy inne hasło, zwykle zgodne z aktualnym programem duszpasterskim Kościoła w Polsce.
Podstawowe fakty. Pełna nazwa: Piesza Pielgrzymka Tarnowska na Jasną Górę. Organizator: Diecezja Tarnowska. Termin: Zwykle 17–25 sierpnia każdego roku. Długość trasy: ok. 230–260 km (zależ-nie od grupy i miejsca wejścia), Liczba uczestników: często ok. 10 tys. pątników.
W dniu 6 maja 1984 r. przeprowadzona była wizytacja parafii przez ks. Mieczysława Jaworskiego, wikariusza generalnego diecezji kieleckiej. Proboszczem był ks. Tadeusz Porzuczek, który przybył na parafię 29 października 1981 r. Parafia liczy 1240 wiernych oraz 290 rodzin.
Włamania do Kościoła parafialnego w Radziemicach.
Dwa włamania do kościoła parafialnego p.w. Św. Stanisława bpa m. w Radziemicach.
Pierwsze włamanie miało miejsce w 1982 r. Do dziś dnia nie wyjaśnione są przyczyny włamania. Prawdopodobnie nić nie zginęło, a przyczyny tego mogły być różne:
♦ włamywacze kogoś lub czegoś wystraszyli się,
♦ będąc w wewnątrz kościoła zmienili decyzję: szukali czegoś innego i nie znaleźli wówczas opuścili kościół,
♦ zmienili decyzję, postanawiając, że nic nie ukradną.
Do drugiego włamania do kościoła parafialnego w Radziemicach doszło w nocy z 10 na 11 sierpnia 2005 roku. Do niezabezpieczone-go przed złodziejami kościoła włamywacze podjechali od strony wschodniej samochodem pod mur ogrodzeniowy. Do wnętrza kościoła dostali się bez większych przeszkód po sforsowaniu łomem drzwi, które zamykane były zwykłym kluczem, dostali się do zakrystii. Proboszczem wówczas na parafii w Radziemicach był ks. Stanisław Mika. W dniu 1 lipcu 2019 roku wydalony z parafii Radziemice. Decyzję o wydaleniu z parafii Radziemice Stanisława Miki podjął biskup kielecki ks. Jan Piotrowski. Ks. Mika opuścił Radziemice w osłonie karalnego sądownie skandalu seksualnego. Udał się do domu rodzinnego w Zaborowie.
Parafia Radziemice pozbawiona została bezcennych, zabytkowych dzieł kultury sakralnej trudne do jakiejkolwiek wyceny materialnej. Złodzieje ukradli dwie osiemnastowieczne drewniane figury znajdujące się na lewym ołtarzu bocznym. Figury te przedstawiały św. Jacka i błogosławioną Salomeę. Każda z tych figur pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku i miała wysokość około 80 cm.
Ukradli też cztery drewniane figury, płaskorzeźby Ewangelistów, znajdujące się na korpusie ambony, pochodzące z XVII w. Figury Apostołów wyrzeźbione w drzewie przedstawiały w pozycji stojącej cało postaciowo świętych. Płaskorzeźby te stanowiły wyjątkową wartość sztuki sakralnej, jakie znajdowały się w kościele w Radziemicach.
Łupem włamywaczy padły również dwie XVIII wieczne postacie aniołów z ołtarza głównego. Złodzieje uszkodzili pozłacany kielich i puszkę, z których zabrali górne elementy.
W 2005 roku pisano: „W nocy, z 10 na 11 sierpnia 2005 r. dokonano włamania do kościoła parafialnego w Radziemicach. Kościół nie posiadał żadnego zabezpieczenia antywłamaniowego. Do wnętrza kościoła złodzieje dostali nie mając większych przeszkód, po sforsowaniu łomem drzwi prowadzące do zakrystii. Drzwi te zamykane były zwykłym kluczem, o jednym zamkiem środkowym. Nie posiadały żadnego elementu antywłamaniowego, a tym samym umożliwiły złodziejom obrabowanie kościoła. Dodać należy, że zabytkowy kościół w Radziemicach nie posiadał żadnego alarmu ani sygnalizacji przewodowej czy też innego zabezpieczenia przed włamaniem. W tym czasie plebania na której mieszkał proboszcz Stanisław Mika, od kilku lat zabezpieczona była systemem sygnałowym, antywłamaniowym zamontowanym w oknach i drzwiach.
W wyniku kradzieży z 10 na 11 sierpnia 2005 r. parafia Radzie-mice pozbawiona została bezcennych, zabytkowych dzieł sztuki sakralnej, trudne do jakiejkolwiek wyceny materialnej”.
Nawiedzenie relikwii Krzyża Świętego
W dniu 14 kwietnia 1986 r. do kościoła w Radziemicach przybyły relikwie Krzyża Świętego. Nawiedzenie relikwii Krzyża Świętego odbywało się we wszystkich parafiach Diecezji Kieleckiej. W Radziemicach wówczas proboszczem był ks. Tadeusz Porzuczek. Uroczystość nawiedzenia Krzyża Świętego miała bardzo uroczysty charakter.
Po roku 1981, po wprowadzonym stanie wojennym komunistyczne władze systematycznie zwiększają nacisk „rozdziału Kościoła od państwa”. Przywrócono Krzyże przed rokiem 1980 na sale lekcyjne, szpitalne, górnicze wyrobiska itp. władze komunistyczne posługując się terenowymi komórkami podstawowych organizacji partyjnych (POP), oaz pracownikami terenowych posterunków milicji i pracownikami terroru służby bezpieczeństwa (SB), dopuszczają się do profanacji Krzyży. Zdejmowane Krzyże w szkołach, w szapitach znajdowane są w koszach na śmieci w ubikacjach. Następują liczne zwolnienia z pracy za odmowę wykonania polecenia zdjęcia Krzyża, wyroki kilkuletnie więzienia. Przerażające profanację Krzyża miały miejsce w województwie kieleckim jak i w Kiecach. Dlatego też biskupi kieleccy postanowili aby relikwie Krzyża Świętego nawiedziły wszystkie parafie. Nie obeszło się również bez incydentów zdejmowania Krzyży w Szkole Podstawowej w Radziemicach, dlatego też nawiedzenia Krzyża Świętego 14 kwietni w 1986 roku miał przebieg niezwykle uroczysty. Na nic się zdał służalczy charakter władzy komunistycznej ówczesnego dyrektora szkoły, który pogardzony przez społeczność musiał opuścił Radziemice. Akcję zdejmowania Krzyży w Radziemicach nadzorował pracownik służby bezpieczeństwa z komendy powiatowej, który późniejszym czasie zamordował siekierą dwie biskie sobie kobiety a sam popełnił samobójstwo.
Od 1985 roku z dnia 19 na 20 sierpnia, Radziemice są miejscem odpoczynku Pieszej Pielgrzymki Tarnowskiej na Jasną Górę. Pielgrzymka Tarnowska, której liczba uczestników przekracza 10 tysięcy osób, przemierza 232 km, aby po dziewięciu dniach na Jasnej Górze „Przyłożyć ucho do tego świętego miejsca, aby czuć, jak bije serce Narodu w Sercu Matki”.
W 1988 roku powstaje Parking przed kościołem w Radziemicach.Adam Małysa, radny gminy Radziemice w 1988 roku był inicjatorem wybudowania w czynie społecznym parkingu przed kościołem w Radziemicach. Przy budowie parkingu w czynie społecznym uczestniczyli mieszkańcy: Radziemic, Błogocic, Ibramowic, Pieczonóg i Przemęczan.
Kiedy w 1988 roku Adam Małysa przystąpił do budowy parkingu koło kościoła – część ludzi miała wątpliwości czy da się go zrobić. Urząd Gminny nie przeznaczył na parking żadnych funduszy. Naczelnikiem Urzędu Gminy w Radziemicach był Krzysztof Wilk. Projekt parkingu gmina realizowano aż kilka miesięcy. Inicjatorom budowy parkingu przed kościołem cierpliwość już zaczęło brakować. Na przekór temu Adam Małysa i Tadeusz Dźwigała przystąpili do prac niwelacyjnych. Pracowali po kilka godzin dziennie, systematycznie, dokładnie, metr po metrze. Bank Spółdzielczy w Radziemicach zakupił płytki i krawężniki. Nie było otwarcia, podziękowań – była satysfakcja, to im wystarczyło! Przy budowie parkingu w czynie społecznym uczestniczyli mieszkańcy: Radziemic, Błogocic, Ibramowic, Pieczonóg i Przemęczan. Jako radny Adam Małysa pozostawił trwałą, społeczniewykonaną inwestycję.
Wizytacja parafii
W dniu 7 maja 1989 r. przeprowadzona była wizytacji parafii przez ks. bp Piotra Skuchę. Proboszczem na parafii od maja 1987 r. był Antoni Kwiecień, przybyły z parafii Sieciechowice, gdzie przebywał dwa lata. Parafia w tym czasie liczyła 1142 osoby. W tym czasie, jak wynika z protokołu wizytacji organista i kościelny pracuję dorywczo i nie są z nimi zawarte żadne umowy.
Polska odzyskała suwerenność
Polska odzyskała ponownie pełną suwerenność i mogła sama decydować o swoim losie. Socjalizm realny przeszedł do historii. W kraju rozpoczęły się głębokie reformy polityczne, ekonomiczne i społeczne. Do władzy doszła opozycja, która na bok odsunęła i zaprzestała budowę socjalizmu. Wprowadzona została demokracja oparta na zasadach pluralizmu politycznego i ekonomicznego. Przestrzeganie podstawowych praw i obowiązków obywatelskich, to kolejna zasada, która została wprowadzona. Społeczną akceptację zyskał model klasycznego, książkowego kapitalizmu. Odrzucona została koncepcja wszelkiej własności uspołecznionej. Zwyciężała koncepcja najbardziej radykalna, mianowicie przekształcenie własności państwowej w prywatną drogę własności. Popełnione błędy podczas przeprowadzonej prywatyzacji nie znajdują szerszego uzasadnienia w społeczności. Proces ten najczęściej kojarzył się z kradzieżą mienia społecznego dla celów prywatnych.
Koniec części I. Fragment pochodzi z pracy: Radziemice na kartach historii
Pałetko Zbigniew