Dzień 11 listopada od 1989 roku jest Narodowym Świętem Niepodległości.
W dniu 10 listopada 1918 roku do Warszawy przybył Józef Piłsudski. Przybył do Warszawy z Magdeburg. W Magdeburgu Piłsudski był więziony przez Niemców od lipca 1917 roku, po tzw. kryzysie przysięgowym, kiedy odmówił dalszej współpracy z państwami centralnymi. Po kapitulacji Niemiec i wybuchu rewolucji listopadowej w 1918 r. nowe władze niemieckie zdecydowały się go uwolnić, licząc, że pomoże w utrzymaniu porządku w Polsce. Piłsudski wsiadł do pociągu w Magdeburgu i przyjechał do Warszawy.
W dniu 11 listopada przejął władzę wojskową od Rady Regencyjnej. Tego samego dnia podpisano rozejm w Compiègne, kończący I wojnę światową, co umożliwiło Odzyskanie Niepodległości po 123 latach zaborów. Dzień ten ustanowiono świętem państwowym
Święto Niepodległości 11 listopada zostało zniesione przez władze komunistyczne w 1945 roku. Po II wojnie światowej, gdy w Polsce władzę przejęli komuniści, nowe władze zlikwidowały Narodowe Święto Niepodległości 11 listopada, ponieważ było ono związane z Józefem Piłsudskim i II Rzeczpospolitą, które komunistyczna propaganda przedstawiała w negatywnym świetle. W jego miejsce wprowadzono święto państwowe obchodzone 22 lipca – rocznicę ogłoszenia Manifestu PKWN (1944), uznawanego przez władze PRL za „początek nowej Polski ludowej”.
Święto Niepodległości zostało przywrócone dopiero w 1989 roku, po upadku komunizmu, ustawą z dnia 15 lutego 1989 r.
Józef Piłsudski to ojciec Niepodległości Polski.
Józef Piłsudski to postać, której znaczenie dla historii Polski jest niepodważalne. Był nie tylko twórcą niepodległości kraju, ale także wybitnym strategiem, politykiem i przywódcą wojskowym. Jego życie i działalność na zawsze wpisały się w dzieje Polski, kształtując jej losy w pierwszej połowie XX wieku. To Józef Piłsudski przestrzegał: Jest jeden nacjonalizm – rosyjski. Bez względu na to, kto rządzi w Rosji, on zawsze był, zawsze jest i zawsze będzie. Był obdarzony wybitną inteligencją. Znał kilka jeżyków – rosyjskim, francuskim i niemieckim – którymi posługiwał się swobodnie w dyplomacji. Obdarzony charyzmą i urokiem osobistym. Gdy zmarł 12 maja 1935 r. z jego twarzy wykonano gipsowy odlew, a ciało zabalsamowano Zmarł w Warszawie na raka wątrobowo komórkowego. Jego ciało pierwotnie złożono w krypcie św. Leonarda, a następnie przeniesiono do krypty pod Wieżą Srebrnych Dzwonów w Krakowie. W 1936 jego serce Józefa Piłsudskiego zostało złożone w grobie jego matki na cmentarzu Na Rossie w Wilnie. Specyficznym przejawem kultu Piłsudskiego był fakt, iż z jego ciała wyjęto mózg, który stał się przedmiotem pieczołowitych badań medycznych, że mózgi osób wybitnych wyróżniają się szczególnymi cechami. Zamieszany w przygotowania do zamachu na cara Aleksandra III, dziewiętnastoletni Piłsudski skazany został skazany na pięcioletnie zesłanie na Syberię. Tam musiał skonfrontować się z dziką naturą. Szlak jego podróży pieszo na wschód wiódł z Wilna przez Petersburg, Moskwę, Niżny Nowogród, Tomsk, Krasnojarsk i Irkuck, aż do Kireńska nad Leną. Po wyroku skazani na zesłanie i syberyjską katorgę przez 10-tygodni z Krasnojarska więźniowie pokonali pieszo aż 1067 km. Październiku 1887 r. Piłsudski znalazł się w więzieniu w Irkucku. Tam spędził dwa miesiące, czekając aż wody rzeki Leny zamarzną i ostatni odcinek będzie można pokonać saniami. To właśnie w tym czasie, 1 listopada 1887 r., wybuchł bunt więźniów, domagających się złagodzenia reżimu i wypuszczenia ich zdaniem niesłusznie zamkniętego w karcerze kolegi. Rezultatem uderzenia kolbą przez carskiego żołdaka utracił dwa przednie zęby. dla ukrycia ubytku zapuścił wąsy i zarost brody. Po powrocie do Wilna z pięcioletniej syberyjskiej zsyłki nie poznała go… własna siostra.
W 2019 r. opracowany został katalog walorów filatelistycznych o tematyce Józefa Piłsudskiego.
Zbigniew Paletko